prison_break
TuTQu Gezgini
 
Başarı: 18
Çevrimdışı
Cinsiyet: 
Mesaj Sayısı: 568
bazen sende kendini en iyi sanirsin
|
okul bitmiş veya bitirmek adına bir umut var.* artık takım elbise giyip, karizmatik bir şekilde işe gitme isteği had safhada, dolayısıyla bir işe girmek isteniyor. işe girmek için yapılması gereken o ilk görüşmesinin hikayesidir efendim.
eş, dost, akraba kontenjanı kullanmadan iş sahibi olmak için ilk etapta bir cv hazırlanmış. ehliyet: yok, alınan kurslar ve belgeler: yok, umut: var. kariyer.net ve yenibiris.com’dan hazırlanan cv’yle o yöneticilik senin, bu takım arkadaşlığı benim saldırılıyor. bir gün çaba sonuç veriyor. telefondaki ses “iyi günler arise bey, şirketimizin şu departmanında bulunan bu bölüm için başvurmuşsunuz. çarşamba günü saat 9’da görüşmemiz mümkün mü?” cümleleriyle aklınızı alıyor, ağız kulaklarda “tabii” cevabı veriliyor. çarşamba günü yapılacak görüşme için pazar gününden itibaren uyku düzenleme çalışmaları başlanıyor. sonuç doğal olarak faydasız. gece 5- öğlen 3 uyku düzenine alışmış bünye çabalara direniyor. (bu noktada ilk kez görüşmeye gidecek genç arkadaşlara seslenmek istiyorum. mümkünse iş görüşmesine gitmeden bir gün önce iş mülakatlarında sorulan sinir sorular başlığından kesinlikle uzak durun, hatta duralım. psikolojisi bozuluyor insanın. görüşmeden bir gün önce şirket hakkında araştırma yapmak çok faydalı bir eylem. aynı zamanda iş görüşmesinde sorulan sorularla ilgili sözlükte ufak bir araştırma yapmak gerçekten yararlı oluyor.) gece strese yenik düşen bünye ancak 5 gibi sızabiliyor. sabah 7’de kalkma hedefi yarım saatle ıskalanmış olsa da zaman hala yeterli. duş almak ve traş olmak (bu erkekler için, kızlar traş olmasın) klasiklerinin ardından bir şeyler atıştırmak, kahve ve sigara içmek için hala yeterli zaman var(veya olduğu zannediliyor). giyilen takım elbise, evden çıkmak, metroya yetişmek, bu esnada kentkart’ın (akbil işte yahu) unutulması, jeton almak için sıraya girildiğinden metro’yu kaçırmak, istasyonda sinirden kafayı duvara vurmak, çevreden gelen tuhaf bakışlarla muhatap olmak gibi etmenler herkesin başına gelmeyecek olsa da ihtimali ortadan kaldırmak için zamanlamanın iyi yapılmasını şiddetle tavsiye ederim. nihayet 5 dakika rötarlı olsa da varılan şirkette sizinle görüşecek olanın insan kaynakları müdürü değil, ege bölgesi müdürü olduğunu öğrenmek zaten heyecanlı olan bünyedeki adrenalin miktarını tavan yaptırıyor. (burada ister rahat, ister heyecanlı bir yapıya sahip olsun herkesin iş görüşmesine yarım saat erken gitmesinin faydalı olacağının altını çizmek isterim. müdür gelene kadar beklediğim masanın sahibiyle havadan sudan konuşmak heyecanı yenmemi sağladı, bu sebepten görüşme sırasında oldukça rahattım.)
görüşmenin nasıl olduğunu söylemeye gerek yok, bu bölüm için iş görüşmesi diyaloglarından herhangi biri örnek olabilir. sonuç olarak bu da böyle bir anımdır efendim, paylaşmak istedim.
|