[TiYLia]

‘Cahillik’ ve ‘Cehalet’ tanımlamalarını n anlamları farklıdır.

Cehalet; yaşadığı dönemde eğitim sisteminde yer almamış, okuma yazma bilmeyen insan ve/veya yaşadığı dönemde insanlığın eriştiği/keşfettiğ i bilgilerden habersiz olma durumudur.

Cahillik ise, doğru bilgiye erişilmemiş olan durumdur. Birkaç yüksek okuldan mezun olunması, yüzlerce, on yüzlerce kitap okunması insanı anlatacağı, öğreteceği çok fazla bilgisi olduğu duruma eriştirir. Fakat bu durum o insanın doğru bilgiye eriştiği anlamına gelmez, garantisi değildir.

Sorun; küfre sapıldığı yani doğru bilginin üzerinin örtülmüş olması kadar, insanların tembelliği ve öğretilenleri sorgulamadan, araştırmadan doğru kabul etmeleridir.

Hayatının 60 seneden fazlasında ÖN-TÜRK tarihi araştırmaları yapmış olan Kazım Mirşan’ın MMB yayınlarından 2005 senesinde çıkan ‘Erken Türklerin Anadolu Yazıtları’ adlı ve diğer kitaplarını  edinebilirseniz, aşağıda kullanılmış olan ‘tamğa’ların ve anlamlarının doğru bilgiler olduğunu teyit edebilirsiniz. (Kazım Mirşan ; 0252 3775131)

Bizlere sadece ‘harf’ ve ‘hece’ adları olarak öğretilen seslerden bazılarının doğru anlamları aşağıda verilmiştir.

 

A : bilgi                                                          Ë : bilginin sahibi olma

AÑ : bilgiyi işletme/düşünme özelliği         EÑ : bilgiyi işletme/düşünme özelliğinin sahibi olma

AS : yetki                                                      ËS : yetkinin sahibi olma

IN : Hokum/karar                                       İN : Hokum altına alma/karar verme

UR : Hakimiyet                                            ÜR : Hakimiyet kurma

AD : eylem                                                    ËD : Bitmiş/yapılmış eylem ; geçmiş zaman

AT : varlık – var etme (eylem hali)            ATA : Var edilen

AP : Görünme                                              APA : Görünen

IT : Belirme                                                  İT : Beliren

I : Kâinat                                                      İ : Kâinatın içi

İÇ : iç kısım/dahili                                       ËM : Birinci tekil şahıs zamiri

AR : Uzak                                                     ËR : Erişme

US : Vücut                                                    ÏS : Ruh

                                                           
AB : Su                                                          ËB : Yüceler Yücesi ; Teñri

OS : Gök                                                       ON : Kozmos

OŞ : Şekillenme/tecelli etme                        OY : Fikir/düşünce, sözcük ortasında bağlaç

IL : Toplum                                                  UL : Halk

U : Teñri dışındaki varlıklar için ‘ O ’           Ü : sadece Teñri için kullanılan ‘ O ’

UÇ : Lider                                                     OQ : kuantum

ÖC : Kendi                                                    AL : Tüm/tümü, hepsi

İG : Kültür                                                    ÏK : Dual

AM : sevgi – sevmek (eylem hali)              OT : Ateş

ÖG : Yönetici (Arapça’sı Rab)                     ÖK : En üsteki yönetici ; Teñri

ËL : İletme                                                   UQ : İdrak etme

 

Doğru Türk’çede  ‘akıl’ adıyla tanımlanmış olan bir kavram veya olay yoktur. ‘Akıl’ adıyla tanımlanmış ve bizlere öğretilmiş olan ifadenin anlamı ‘bilgi’ dir ki doğru Türkçe’de ‘ bilgi’ olarak telaffuz edilen bir ifade de yoktur. Bugün ‘bilgi’ olarak tanımladığımız ve tüm bildiklerimizi ifade eden sadece  ‘A’ sesidir. A ; bilgi demektir.

Türk’çe bir ad bozulmadan günümüze kadar gelebilmişse, adı oluşturan tamğaların anlamları incelendiğinde adın anlamının doğru olduğu mutlaka ortaya çıkar.


OY: düşünce,fikir     UR: hakimiyet     AD: eylem


OY UR AD/ YURD ; fikirlerin eylemler üzerinde hakimiyet kurması, demektir. Aynı doğrulara, aynı ilkelere sahip insanların eylem birliğidir, fikir birliği içindeki insanların birlikte barış içinde yaşamasıdır YURD ortamını oluşturan. V(s)atan değil, YURD adıdır doğrusu. 
 

ÖK : En üsteki yönetici / Teñri      AD : eylem     ËR : erişme

ÖK AD ËR/ KADER ; ÖK’den/ Teñri’den erişen eylem, demektir.
 
AS : yetki      ÖK : En üsteki yönetici ; Teñri         ËR : erişme

 
AS ÖK ËR / ASKER : ÖK’den/en üstteki yöneticiden/ Teñri’den erişen yetki, demektir. (Sadece yurdu savunma durumunda verilmiş olan öldürme yetkisidir.)
 
Doğru Türk’çe de eylem(fiil) sözcüğün başında yer aldığı zaman pasif anlam taşımaktadır.

 

ËM:  Birinci tekil şahıs zamiri        AT: var etme

ËMAT ; Var Eden,  eylem(fiil) başta olduğunda ATËM ; var edilen, olmaktadır.
 
ËM:  Birinci tekil şahıs zamiri          ËL : iletme       

ËMËL ; ileten,    eylem(fiil) başta olduğunda ËLËM ; iletilen, olmaktadır.
 

Hz. Adem ve eşinin yasak meyveyi; ‘elma’yı yediği bilgisi doğru değildir.

ËLËM ; iletilen       A ; bilgi

ËLËMA/ELMA; iletilen bilgi, demektir.Şeytanı n kendilerini kandırmak için söyledikleridir;  ‘Sonsuz yaşamı, bitmez tükenmez zenginlikleri göstereceğini’ vadederek bilgi iletmiştir.
 

ËMËL : ileten      Ë : bilginin sahibi olma     ÖK : En üsteki yönetici ; Teñri

ËM ËL Ë ÖK / MELEK : Bilginin sahibi olan ÖK’e/ Teñri’ye ileten, demektir.
 
ËR : erişme       Ü : sadece Teñri için kullanılan ‘ O ’    OY : bağlaç (sözcük ortasında)      A : bilgi

ËR Ü OY A / RÜYA ; O’ndan/ Teñri’den eriştirilen bilgi, demektir.
 

Doğru Türkçe’de  farklı varlık grupları için ‘ IL : toplum’  ve ‘ UL : halk’ olarak farklı tanımlamalar  yapılmıştır. IL : toplum ;  ruhu olan ve bu nedenle  bilgiyi işletme/düşünme özelliği olan varlıkları tanımlamaktadı r ; insanlar gibi. UL : halk ; ruhu olmadığı için düşünme özelliği olmayan varlıkları tanımlamaktadı r ; cinler, melekler gibi.

ÖK UL / KUL ; ÖK/Teñri halk(lar)ı, demektir. Yani ÖK/Teñri tarafından var edilen ve kendilerine ruh verilmediği için düşünme özelliği olmayan varlıkları tanımlamaktadı r.

ÖK IL / KIL ;  ÖK/Teñri toplum(lar)ı, demektir. Yani ÖK/Teñri tarafından var edilen ve kendilerine ruh verildiği için düşünme özelliği olan/düşünebilen varlıkları tanımlamaktadı r.

İnsanları tanımlayan ifade ‘KUL’ değil ‘KIL’dır. Teñri’ye kul köle olmak, hizmet etmek şeklinde bir anlamı yoktur. KUL ve KIL, herhangi bir eylemi, inancı veya ibadeti ifade etmeyip düşünebilen ve düşünemeyen; ruhları olan ve olmayan varlıkları belirleyen adlardır.

IL (toplum) grubundan olanlar  ÏL ,  UL ( halk) grubundan olanlar ÜL  tamğalarıyla tanımlanmışlardı r.

ÖK : En üsteki yönetici ; Teñri     AM : sevgi – sevmek      ÏL : toplum grubundan olan

ÖK AM ÏL  İNSAN / KAMİL İNSAN ; toplum grubuna dahil olanların içinden ÖK’ün/ Teñri’nin sevdiği insan, demektir.
 
ÖC : kendi      ËB : Yüceler Yücesi ; Teñri     ËR : erişme     A : bilgi     ÏL : toplum grubundan olan

ÖC ËB ËR A ÏL / CEBRAİL ; kendi, yüceler yücesinden/Teñri’den toplum grubundan olana (peygambere) bilgi eriştiren, demektir.
 
ËR : erişme         ËS : yetkinin sahibi olma        UL : halk

ËR ËS UL / RESUL ;  yetkinin sahibi olandan(Teñri’den) halka eriştirilen, demektir.
 
ËS : yetkinin sahibi olma             ËR : erişme

ËS ËR / ESER ; yetkinin sahibinden (Teñri’den) erişen, demektir.
 

Bizlere anlamları yanlış olarak öğretilmiş olan ‘Ben’, ‘Sen’ ve ‘O’ ifadelerinin doğru Türk’çedeki karşılıkları şunlardır;

ÖC : kendi

ÖCUM ; kendim      ÖCUN ; kendin      ÖCU ; kendisi
 
Ü ;  sadece Teñri için kullanılan ‘ O ’

ÖCÜ ; sadece Teñri için kullanılabilir, ‘Kendisi’ demektir.
 

AD tamğasının anlamı ‘eylem’dir. Farklı ‘AD’lar farklı eylemleri tanımlamaktadı r. Sadece Var Eden’e ait olan adlar; diğer varlıklar tarafından yapılamayan ve sadece Var Eden tarafından yapılabilecek eylemleri tanımladığı için bu adlar sadece Var Eden için kullanılabilir. Kuran ayetlerinde verilmiş Var Eden’e ait olan adlar, sadece Var Eden tarafından yapılabilen eylemlerin ve sadece Var Eden’e ait özelliklerin Arapça telaffuzlarıdı r. Aynı adların/eylemlerin Türk’çe telaffuzları da vardır.


AL : tümü,hepsi         APA : görünen

AL-APA ; görünenlerin tümü  (Arapçası Zahir; herşeyde tecelli eden)
 
İÇ : iç kısım/dahili         Ü ;  sadece Teñri için kullanılan ‘ O ’      APA : görünen

İÇÜ APA ; O içinde görünen
 
ÖC : kendi      EÑ : düşünme özelliğinin sahibi olma      AB : su      I : Kâinat      ËMAT ; Var Eden

 
ÖC EÑ AB-I  ËMAT / CENAB-I MAT ;  Var Eden; su ve düşünme özelliğinden(Ruh’dan) oluşan kâinatın kendisidir. (Büyük patlamadan sonra kâinatın içinde oluşan ilk madde sudur. Herşey sudan var edilmiştir. Akılı işletme/düşünme özelliği Ruh’a aittir. Kâinat, MAT’ın(Var Eden’in) fiziksel varlığının ve Ruh’unun  toplamıdır; ‘hologram teorisi’.)
 

ËB : Yüceler Yücesi ; Teñri          EÑ : bilgiyi işletme/düşünme özelliğinin sahibi olma

ËB EÑ / BEN ; bilgiyi işletme/düşünme özelliğinin sahibi olan yüceler yücesi; Teñri
 
ÏS : ruh         EÑ : bilgiyi işletme/düşünme özelliğinin sahibi olma

ÏS EÑ / SEN ; bilgiyi işletme/düşünme özelliğinin sahibi olan ruh ; Teñri
 
ËM:  Birinci tekil şahıs zamiri     ÜR : Hakimiyet kurma       İ : Kâinatın içi       AD : eylem     

ËM ÜR İ AD / MÜRİD ; Kâinatın içinde eylemler üzerine hakimiyet kuran ; Teñri
 

İnsanlığa farklı bilgilerin doğru olarak öğretilmiş olması kutuplaşmanın sebebidir. İnsanlığı barışa kavuşturacak olan, insanlığın erişebileceği en kuvvetli silah ‘doğru bilgi’dir.

ÏS ; ruh    ËL ; iletme    AM ; sevgi                       

ÏSËLAM/SELAM ; ruh iletir sevgi; sevgimi iletirim

 


 

mehmet cüneyd çapanık

yurddaş
Alıntı