Yıllardır mürekkebi oldun kırık kalemimin. Karaladığım her kağıda çizip ve bitiremediğim cümlelerime üç uzun nokta... Bana dair ne varsa hep seni yaşadım her zerresinde; gittiğini bile bile...
Yokluğunda sensiz rüzgarlarla dertleştim ayazında akşamların. İskele yolunda martılara yoldaş olup, kaldırımlarda gölge oldum bir sokak lambasında... Ve hep seni bekledim herhangi bir yolda; dönmeyeceğini bile bile...
Demem o ki; artık yoruldum sensizliğim... yüzlerce vurgun dağladı yüreğimi, pes etmedim...
Parmaklarım kusuyorken adını, hak etmediğini hiç düşünmedim....
Ama bu sevgisizlik dağladı beni, sensizlik yaraladı...
Artık dönmeni istemiyorum....
Yarım kaLan bir RüyaySa ya$adığım,
TamamLansıN HiÇ iStémiyoRum....