[TiYLia]

Buzul bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat,

soluk almak güçleştiğinde,
Yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını,
Dağlara dönmeli yüzünü insan.


Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak;
Yeni insanlarla 'tanışmalı, yeni keşifler yapacak....


Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa,
Gerçekleştirmeyi denemeli!


Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını;

 zamanın bir nehir, Kendisinin bir sal olup da,

 O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı.


Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler,
Her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa,
Değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri;
Küçük şeylerle başlamalı belki;

örneğin, bir kaç durak önce inip
Servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar,

yüreğine takmalı güneş gözlüklerini;
Gördüğünü hissedebilmeli!


Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce,
Değerli olabilmeli hayat!
İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!


Başkasının yerine koyabilmeli kendini;
Ağlayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli!
Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!
Şu adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı;
Sevgisiz, soysuz kalarak!


Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,
Derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine...
Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamalı saçlarını...
Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna; fırtınada boranda;
Öfkesine, isyanına ortak olabilmeli doğanın!


Bir çocuğun ilk adımlarında umudu;

bir gencin düşlerinde geleceği;
Bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli!


Çalışmadan başarmayı,

sevmeden sevilmeyi,

mutlu etmeden mutlu
Olmayı beklememeli!


Ama küçük, ama büyük;

her hayal kırıklığı, her acı;
Bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için;

 kaçırmamalı!


Çünkü; hiç düşmemişsen,

el vermezsin kimseye kalkması için,

hiç çaresiz kalmamışsan,

dermanı olamazsın dertlerin;

ağlamayı bilmiyorsan,
Neşesizdir kahkahaların;
Merhaba dememişsen,

anlamsızdır elvedaların...


Ne, herkesi düşünmekten kendini,

ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı!


Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın;

hep vermek ya da hep almak için...


Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil,
Söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!
Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere...


Hafızası olmalı insanın;

hiç değilse, aynı hataları,

 aynı bahanelerle tekrarlamaması için!


Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak!
Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!


Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi;
Ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki,

hakkını verebilsin sevdiklerinin;
Zaman bulabilsin;
Bir teşekkür, bir elveda için...

 

Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer;
Asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten;
Ama, herkesi sevemeyeceğini de

her şeyi bilemeyeceğini de

fark edebilmeli insan!
Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi...
Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı...!

[özeltim20]

Ben sanursam bu aralar boyleyim zaman uykuda gecio

[TiYLia]

Bende sadece geceleri ayık kalmayı seviyorum tek başına kimse yok sessiz sedasız sakince ohhh ne güzel