[TiYLia]

Bitmişlik...
Tükenmişlikle...
Gözlerin arasında bir yerdeyim...
Ne yerdeyim...Ne gökte…

Yalan söylemedim hiçbir zaman…
Korkum vardı...
Titremekliydi hallerim...
Kalbim derin bir yaranın üzerine veriyordu acı acı nefeslerini..
Amaçsız yürüyordu ayaklarım yıllardır..
Derin bir yağmura çektin beni…
Kelimelerini içtim...Sarhoş oldum...
Bir gece yarısı susuşlarına düşürmüştüm bir damla gözlerimden..
Birde…
ihanet mi? sorusuna veremediğim susuşlara.. .

Susarak...
Susa susa...
Susadım günlerce….

Kapımın kilidi korkudan kapandı…
Korkuları...
Acı , sızı ve özlemleri kilit yapmışım farkına varmadan kapılarıma…
Şimdi ben bile açamıyorum yüreğimin kapısını….
Ve farketmeden…
Sende bir kilit vurdun… .
Adı neydi bunun?..
Yağmurda gözyaşı mı?..ihanet mi?..Yokluk mu..?
Bilemem...
Bilmekte istemem...
Tek hissettiğim...
Daha yolun başındayken hayatın..
Sonumu beklemem...

Şemsiyemi açtım..
Bilmek istedim..
Yazdım…
Yağmur yağarken..

Yağmur yağıyordu...Üşümüştün...
Nasıl oldu bilmiyorum…
İçeri aldım seni..
Sessiz kaldık bir süre öylece..
Tozlu raflara, Unutulmuş kitaplara dokundu ellerin..
Durmadan bakınıyordun etrafa…
Unutulmuş duygulara sebep aradın kalbimin her köşesinde..
Ve şimdi kilitli kapıları zorlar oldun...
İçimi acıtıyorsun...
Bu gece son…

Dokunma yüreğime..