[TiYLia]

En yeşilinden …

Kıvrılıp yatmış son kez yutkunmuştu bu dünyayı
Sıcak rüzgarları çekmişti içine soğuk tenine inat
İtiraf etmişti ona
Güçsüzlüğünü, savunmasız ve korkak oluşunu.
Anlamamıştı ya da anlatamamıştı..
Ne farkederdi ki gitmek zorunda olduğu zaman dilimine girmişti çoktan..
Çıkışı olmayan bir yol ya da kırık bir kapı ne farkederdi ki sonuç yoktu işte.
Son kez ardına bakmıştı gözlerini kapatmış ve hoşçakal diyebilmişti.
Pes etmemiş sadece savaşmıştı.
Kaçmamış hep orda kalmıştı.
Ve şimdi yitirilmiş aşkların yaşlarında son kez bakmıştı.
Yeşil ve içten...
Sadece ona bağışlanmış olan.
Son göz yaşı da akıp bitmişti...
O gitmişti...