[TiYLia]

Karanlıklardaki gölgem
Sıyrılamalı senden …
Ardında bıraktığı ruhu kovalamadan
Kaçmalı senden ayırdığına varmalı sessizliğin …
Güneşini bitirmeli içinde
Soğuk rüzgar esintileri uğulduyor kulaklarımda
Farkındalığın verdiği acıyı tatmalı dorukta
Ya teslim olmalı ya da olunmalı ardında …
Tüm zaman eklerini sana bahşetmeli
Kovalayansa zaman ardında koşuştururken mısralarında…
Tüm nefesini bir kafeste hapsettiğinde
Beyninin kalıntılarında kalakalmalı hatıralarım
Sezdiğim kaçışın soğuğunu duyumsadığımda
Kadehimin al yansımasında,ufak bir sırıtış camında
Toprağın aşkına kavuşup kendini yeşertmesi gibi
Sana geliyorum kaybolmuş şehirlerin unutulmuşluğunda
Olmayan bir yere gelmek gibi
Sana geliyorum tüm gerçekliğin ayrımında…
Tüm soluklarımı sana bahşedip
Sana geliyorum sessiz ölüm ışığına …